Wsiąść do pociągu byle jakiego

Nie dbać o bagaż, nie dbać o bilet

Ściskając w ręku kamyk zielony

Patrzeć, jak wszystko zostaje w tyle

.

.

.

.

Wystarczy wziąść jakis podarty plecak, spakować kilka rzeczy, założyć słuchawki na uszy, puścić odpowiednią muzykę i wyjść z domu. Bez żegnania, bez wiadomości 'Kochani rodzice, przyjaciele i inni. Wyjechałam, nie wiem kiedy wrócę. Nie martwcie się.' Nie. Poprostu pewnego dnia wyjść i nie wrócić.

.

Ogłoszenie 331.

Wyjechałam takim swoim pociagiem.

Nie złapiecie mnie na telefonie, na gg, w domu też nie.

.

.

- Ania, chwilowo powinnaś dać sobie spokój ze wszystkim.

- tak myślisz?

- otóż to.

.

.

.

Krwawie. Sama robie sobie rany,

może kiedyś zrozumiem swe błędy.

________________________________________________________

czasami wystarczy tylko przyznać się po prostu, mówić jak jest mówić prosto z mostu